Portal Literacki allarte.pl

SREBRNE GODY

Zdarzyło się kiedyś, że na ślubnym kobiercu

postanowili stanąć osioł z kozą,

w Łomży, w Zamościu a może i w Sierpcu,

nieważne, lecz można rzec z ostrożności dozą,

było to najzgodniejsze na świecie małżeństwo,

potwierdzą te słowa fakty niezbicie,

on kochał ją ponad wszystko, szaleństwo,

a ona jego nie mniej niźli własne życie,

i tak już bez mała dwadzieścia pięć lat chodzą,

za rączkę, mówiąc do siebie jak wzniośle,

on do niej głupia, durnowata kozo,

ona do niego ty stary, uparty ośle.

© Copyright by Konrad Komorniczak