Portal Literacki allarte.pl

Wypadałoby w kilku słowach wtajemniczyć czytelników Portalu „Allarte” w to, czym jest „Subiektywna Lista Przebojów Poezji Współczesnej” zanim pojawi się jeszcze gorące notowanie z wczoraj. Skracając najbardziej, jak to jest możliwe i na dodatek wyciągając jeszcze z tego skrótu pierwiastek, to powiedziałbym że SLPPW jest Zabawą, niczym więcej niż Zabawą ale i niczym niż Zabawą mniej. Grupa prawie trzydziestu już stałych Uczestników co tydzień ma indywidualne spotkanie z szesnastoma wierszami współczesnymi. Każdy z Uczestników, z tych szesnastu wybiera dziesięć, które uważa za najlepsze i listę (zwaną „rePaczką”) odsyła prowadzącemu (czyli Ojcu Dyktatorowi), którym najczęściej bywam ja. Z sumy punktów uzyskanych przez wiersze tworzy się Notowanie, które prezentowane jest w niedzielę punktualnie o 22.00 na Facebooku. Dziesięć najlepszych (zdaniem Grupy) wierszy trafia do kolejnej Paczki, tam zostają uzupełnione o sześć Nowości i zabawa zaczyna się od początku. Przyznaję szczerze, że mało jest rzeczy które dają nam taką frajdę jak odsłaniane kolejno od 10 do 1 miejsca na Liście. Chcesz się przekonać? Skontaktuj się z nami, ale uważaj – to wciąga! Wczoraj (niedziela 5 lutego 2012) spotkaliśmy się wirtualnie po raz sześćdziesiąty siódmy, a oto rezultat oraz jeden z wierszy, które w tym tygodniu wzbudziły w nas najwięcej pozytywnych emocji.




SLPPW nr 67 (głosowało 33 osoby) 

3---1---2. Krzysztof Marcyjaniak „Anatomia zdrady” (216) 
N---2---1. Artur Wodarski „psychodelic show by america” (205) 
N---3---1. Karlis Verdins „Po co się wypierać” (192) 
N---4---1. Dariusz Adamowski „na cmentarzu w Mielniku” (172) 
N---5---1. Ewa Lipska „Pomarańcza Newtona. Pochodzenie” (168) 
N---6---1. Marek Radecki „epizody miłosne” (167) 
1---7---4. Oksana Zabuźko „W drodze do piekła” (165) 
4---8---2. Marcin Bies „Jeśli nie zmienisz nazwiska, odejdę” (160) 
2---9---3. Jacek Dehnel „Alba sierpniowa” (154) 
5--10---4. Stanisław Barańczak „Jeśli porcelana to wyłącznie taka” (124) 
-------------------------------------- 
11. Izabela Fietkiewicz-Paszek „Portret niesymetryczny” (109) 
12. Karol Graczyk „zbyt drzwi” (98) 
13. Aldona Borowicz „wieczór zapomnień” (95) 
14. Marcin Zegadło „napisy końcowe” (90) 
15. Marcin Świetlicki „Pora śmierci choinek” (71) 
16. Miłosz Biedrzycki „Żywi” (59) 
 
 
Mrozy skuły. Nawet internet mi skuły. Drugi raz z rzędu w niedzielny wieczór są kłopoty z terminowością "Listy na żywo". Mam nadzieję, że wraz z roztopami i tu się poprawi. Jeśli ktoś jest ciekawy jak to się odbywa w wersji "live" to zapraszam co niedzielę na mój profil Facebook. Tam od 22.00 wyniki w wersji dla adrenalinowców. Dzieje się. Mimo że mrozy skuły.
Mrozy skuły wszystko poza sytuacją w zestawieniu. Tym razem żadnych "pewniaków". Roszady przez cały tydzień. Jest ciekawiej, gdy nie ma ani głównego faworyta do I miejsca, ani pewniaków, którzy opuszczą zestawienie w tym tygodniu. Wtedy rozstrzyga niedziela. Różnica między X i XI miejscem (15 punktów) jest iluzoryczna. Zawsze powtarzam: jedno głosowanie i jest inaczej. To może być twoje głosowanie.
Prywatna analiza: właściwie zanosiło się nawet, że po raz pierwszy od roku w głosowaniu pozostaną wszystkie nowości: Wodarski, Verdins, Adamowski, Lipska, Radecki i Graczyk. Tylko ten ostatni nie uzbierał odpowiedniej ilości punktów by minąć "osłuchanego" już Barańczaka. Szkoda. Zaskoczeniem "in plus" jest dla mnie bardzo wysoka pozycja Verdinsa bo w przypadku Wodarskiego, Adamowskiego i Radeckiego, to znając dotychczasowy gust Subiektywnych nie było niespodzianką, że wiersze wskoczą wysoko, a Lipska to jednak klasyk przed którym niektórzy pochylają się z szacunkiem. Natomiast wiersz Verdinsa już kiedyś w Paczce był i wtedy przeszedł bez echa. Tym razem lepiej. Niewiele brakowało do miejsca na szczycie.
Myślę że za tydzień też będzie bardzo interesująco, bo dochodzą wiersze Andrija Bondara, Joasi Lech, Kamili Juchniewicz, Vericy Trickovic, Alesza Debljaka i Andrzeja Sosnowskiego. Obstawiamy lidera? :)
 
Wiersz zwycięski z Notowania nr 67 to:
 
 
 
 
"Anatomia zdrady" - Krzysztof Marcyjaniak 
 
 
Któregoś dnia, odkryjesz w sobie umiejętność,
bezszelestnego wspinania się po schodach,
prowadzących do taniego hotelowego pokoju.
W momencie dotknięcia mosiężnej klamki, czas zatrzyma się,
i przez nikogo niezauważony, będziesz mógł wejść,
aby bezkarnie obejrzeć z bliska ofiary oraz miejsce zbrodni.
Oto: dwa rozpalone, zastygłe na chwilę ciała,
w twojej ulubionej pozycji – na dobitną puentę. Obok r ozerw an a sukienka,
którą podziwiałeś przed śniadaniem:
„Ciągle ładnie wyglądasz, kochanie” (co z tego, że nie słuchała).
I jeszcze rozszerzone źrenice, karminowe paznokcie wbite w skórę pleców,
zmarszczki wygięte ku wschodowi
(o taak, można pogładzić włosy, zetrzeć strużkę obcej śliny; ale po co?).
Wystarczy, powinieneś już wyjść. Za kotarą zatrzaśniętych drzwi
czas wznowi ruchy frykcyjne, na parterze dojdą
do ciebie fale gorących jęków.
Ach, gdybyś był żywy, mógłbyś wrzasnąć razem z nimi,
ale teraz wolisz napisać wiersz, który zdradzi
prawdziwą Poezję.